اسکار ۲۰۱۰: ...And the Oscar Goes to

فردا صبح این موقع برندگان اسکار ۲۰۱۰ مشخص شدن و نتیجۀ تمام حدس ها و پیش بینی ها روشن می شه. امسال چهار فیلم امیدوارن تا بیشتر جوایز رو بدست بیارن. چهار فیلمی که هر کدوم نماینده و سمبل نوعی دیدگاه هستن به سینما:

Inglorious Bastards: هنر (کاندید ۸ جایزه)

The Blind Side و Precious: احساسات (مجموعاً کاندید ۸ جایزه)

The Hurt Locker: سیاست (کاندید ۹ جایزه)

Avatar: تکنیک (کاندید ۹ جایزه)

به راستی سینما کدوم یک از اینهاست؟

آیا هنوز هم سینما تنها یک هنر محسوب می شه و هنرمند وظیفه داره برداشت آزادانۀ خودش از وقایع رو به نمایش دربیاره؟ یا باید با استفاده از این صنعت پیام های اخلاقی مثبت به جامعه تزریق کرد و احساسات تماشاگران رو به غلیان واداشت؟ آیا سینما ابزاریه جهت انتقاد از سیاست های حکومت و نمایش زوایای تاریک تصمیمات نادرست دولتمردان؟ یا باید به سینما بعنوان یک تکنولوژی مدرن، پرسود و سرگرم کننده نگاه کرد؟

هر چهار فیلم، آثار خوش ساخت و خوبی هستن و شایستۀ تحسین، اما امسال سال مهمی محسوب می شه. برنده شدن مطلق هر کدوم – به نوعی – مسیر سینما و جهت گیری استودیوهای فیلمسازی در آینده رو مشخص می کنه. باید تا فردا صبر کرد و دید کدوم دیدگاه جوایز بیشتری کسب می کنه.

طبق سوابق آرای هیات داوران، در رشته های هنری (مثل بازیگری) معمولاً شانس با "هنر" و "احساسات" بوده و در رشته های اصلی (کارگردانی و فیلم) با "تکنیک" و "سیاست".

در این رشته هم شاید تا یک هفته پیش شانس "سیاست" بیشتر از "تکنیک" بود، اما یکی از تهیه کنندگان The Hurt locker با اشتباه احمقانه اش بخشی از آرای داوران رو به سمت "تکنیک" هدایت کرد که ممکنه این جابجایی ارا در نتیجۀ نهایی تاثیر بذاره.

فهرست کامل کاندیداهای برندگان اسکار امسال اینجا هست و پیش بینی خودم رو (که یک ماه پیش در این پست منتشر کردم) در ادامه مطلب قرار می دم.

** مراسم اسکار ۲۰۱۰ بطور زنده از شبکۀ Fox Movies پخش می شه از ساعت ۲.۵ بامداد دوشنبه (به وقت تهران)، ۱۷ اسفند. معمولاً دو ساعت اول Red Carpet هست (ورود بازیگران به سالن کداک) و بعد مراسم اصلی شروع می شه. تکرار برنامه هم دوشنبه ساعت ۸.۵ شبه. 

*** بعد از مراسم: پیش بینی های درستم رو تیک زدم، برو حالشو ببر! 

انیمیشن بلند: Up (پیکسار)

مستند بلند: The Cove

فیلم خارجی: The White Ribbon

طراحی لباس: The Young Victoria یا Coco Avant Chanel

فیلمبرداری: Avatar

تدوین: Avatar یا The Hurt Locker

گریم: Star Trek

کارگردانی هنری: Avatar

جلوه های ویژه تصویری: Avatar

تدوین صدا: Avatar یا Inglorious Bastards

میکس صدا: Inglorious Bastards یا Avatar

موسیقی متن: Up یا Avatar

آواز فیلم: Crazy Heart

فیلمنامۀ اوریژینال: Inglorious Bastards یا Up

فیلمنامۀ اقتباسی: Up in the Air

بازیگر اول زن: ساندرا بولاک برای The Blind Side

بازیگر دوم زن: Monique برای Precious

بازیگر اول مرد: جف بریجز برای Crazy Heart

بازیگر دوم مرد: کریستوفر والتز برای Inglorious Bastards

کارگردان: رقابت اصلی بین جیمز کامرون (Avatar) و کاترین بیگلو (The Hurt Locker) هست که فکر می کنم شانس کاترین بیگلو بیشتر باشه.

فیلم: Avatar یا The Hurt Locker (بازم فکر می کنم شانس دومی بیشتره) 

جوایز پلان نفرین شده: بدترین های سینمایی ۲۰۰۹

بعد از معرفی بهترین ها، نوبت می رسه به معرفی بدترین های سینمایی ۲۰۰۹، باز هم به انتخاب خودم:

دترین فیلم کمدی: Old Dogs

بدترین فیلم درام: Five Minutes of Heaven

بدترین فیلم ترسناک: Jennifer’s Body

بدترین فیلم اکشن: 2012

بدترین دنباله سازی: Twilight Saga: New Moon

بدترین فیلم انیمیشن: The Secret of Kells

بدترین فیلمنامه: Dorian Gray

بدترین بازیگر مرد: جان تراولتا (Old Dogs)

بدترین بازیگر زن: مگان فاکس (Jennifer’s Body)

بدترین گروه بازیگران: Nine

بدترین کارگردان: راب مارشال (Nine)

بدترین فیلم ۲۰۰۹: Nine

جوایز پلان طلایی: بهترین های سینمایی ۲۰۰۹

به فاصلۀ چند روز مونده تا اسکار، دوست دارم فیلم های خوب ۲۰۰۹ رو معرفی کنم. این انتخاب های خود منه و ممکنه با نظر خیلی ها همخونی نداشته باشه. هیات ژوری یک نفره همینه دیگه!

و اما پلان طلایی اهدا می شود به:

بهترین فیلم درام: The Blind Side

بهترین فیلم کمدی: Hangover

بهترین فیلم اکشن: Sherlock Holmes

بهترین فیلم ترسناک: Paranormal Activity ؛ دیپلم افتخار به The Orphan

بهترین فیلم علمی/تخیلی: Avatar 

بهترین فیلم انیمیشن: Up!

بهترین فیلمبرداری: Avatar

بهترین فیلمنامه: District 9

بهترین موسیقی متن: Julie & Julia ؛ دیپلم افتخار به Inglorious Bastards بخاطر انتخاب عالی موسیقی

بهترین بازیگر مرد: براد پیت (Inglorious Bastards)

بهترین بازیگر زن: ساندرا بولاک (The Blind Side)

بهترین بازیگر نقش منفی: کریستوفر والتز (Inglorious Bastards) 

بهترین زوج سینمایی: مریل استریپ و استنلی توچی (Julie & Julia)

بهترین گروه بازیگران: Inglorious Bastards

بهترین بازیگر کودک/نوجوان: سیرشا رونان (The Lovely Bones) 

بهترین کارگردان: کوئنتین تارانتینو (Inglorious Bastards) 

بهترین فیلم سال ۲۰۰۹: Inglorious Bastards

سکانسی به یادماندنی از Un Prophete (فرانسه - ۲۰۰۹)

در سکانسی از فیلم Un Prophete (محصول ۲۰۰۹ فرانسه)، "مالک" که باید شش سال حبس رو تحمل کنه، مجبور می شه وارد سلول زندانی دیگه ای به اسم Reyeb بشه و بوسیلۀ تیغی که در دهانش پنهان کرده اون شخص رو بکشه.

تیغ دهان خود مالک رو بریده و در حالیکه از گوشۀ لبش خون بیرون می زنه، برمی گرده، تیغ رو بیرون میاره و شاهرگ گردن Reyeb رو پاره می کنه. خون فواره می زنه و مرد روی زمین میفته. مالک چند نقطۀ دیگه از گردن رو هم پاره می کنه تا Reyeb سریعتر بمیره...

این سکانس – علیرغم خشونت زیاد – یکی از بهترین سکانس های سینمایی امسال هست که اگه به هر ترتیب دیگه ای در فیلم قرار می گرفت این تاثیر رو نداشت. ترس، دلهره و تردید مالک از انجام اولین جنایت بطور کامل به بیننده منتقل می شه و با تمام وجود حس لحظه اش رو درک می کنه.

نحوۀ دکوپاژ، زاویۀ دوربین، طول هر نما و شکل تدوین، حتی عدم استفاده از موسیقی باعث می شه این سکانس برای من به یکی از به یادماندنی ترین سکانس های سینمایی ۲۰۰۹ تبدیل بشه. چیزی در حد سکانس افتتاحیۀ Inglorious Bastards.

از خود فیلم – در مجموع – زیاد خوشم نیومد و به نظرم بیش از حد لازم طولانی بود. با اینحال این فیلم در مقایسه با دیگر کاندید اسکار بهترین فیلم خارجی زبان امسال (The White Ribbon از آلمان) امتیاز خیلی بالاتری می گیره.

بعضی وقت ها یک سکانس از یک فیلم خیلی خوب در ذهن آدم می شینه و فراموش نمی شه... 

*** الان روی وب سایت راجر ابرت (منتقد معروف) دیدم اون هم (دو روز بعد از این پست) درست به همین سکانس اشاره کرده. بقول محسن: الله اکبر!

خواننده ای به نام هیرسا!

حتما تازگی ها ویدئوی "هیرسا" رو دیدین، آهنگ "دل ما". 

اولین باری که این کلیپ رو دیدیم کلی بحث داشتیم که ایشون دختر هستن یا پسر! قیافه و فرم هیکلش بیشتر به پسرها می خوره اما حرکات و صداش به دخترها.

بعد هر جا رفتیم دیدم بقیه هم هر دفعه با دهن باز بهش نگاه می کنن و در عجبن که دختره یا پسر و اصلاً چرا اینجوریه. جالب اینکه همه می گن ازش بدمون میاد اما تا ته کلیپ رو با دقت تماشا می کنن! چون من اصولاً باید از همه چی سر دربیارم، با یه کم جستجو موضوع رو برای خودم روشن کردم! حالا اینجام می نویسم حالشو ببرین:

مهمترین مطلب اینکه هیرسا پسره، متولد ۶۶ تهرانه و ساکن میدون هروی! "دل ما" دومین آهنگشه (اولیش "نیاز" بود) و الان داره روی سومین آهنگش کار می کنه که بعد از عید میاد بیرون.

حالا اینا به کنار، برام جالب بود حجم کامنت هایی که توی وبلاگ های مختلف طرفداران هیرسا درج شده. از دخترهایی که براش می میرن گرفته تا پسرهایی که قربون صدقه اش می رن و می گن کاش ما هم شبیه تو بودیم. از هر دو دسته هم براش شماره تلفن گذاشتن که...!

من بخاطر نوع کارم پسر و دخترهای دو جن سی، ترنس و emo زیاد دیدم و مشکلی هم باهاشون نداشتم، ولی تعداد زیاد طرفداران هیرسا برام خیلی جالبه.

* این پست مربوط به بیشتر از شیش سال پیشه، زمانی که تازه برای اولین بار هیرسا رو دیدم. بنابراین نظرم نسبت بهش به همون تاریخ مربوط میشه: 8 اسفند 1388. ظرف سال های گذشته، چند آهنگ دیگه هم از هیرسا شنیدم که به نظرم آهنگ های خوبین. صدا و نحوۀ خوندنش به سلیقۀ شخصی من نزدیک نیست، اما به نظرم هیرسا استعداد زیادی در خوانندگی داره که اگر بیشتر و جدی تر فعالیت کنه می تونه موفق تر از حالا باشه. نحوۀ آرایش و لباس پوشیدنش هم به هر حال طرفداران خودشو داره.

** این پست یکی از پر بازدیدکننده ترین پست های وبلاگم بوده و هنوز هم نظراتی براش گذاشته میشه. لطفاً در نظراتتون از توهین و فحش خودداری کنین، در غیر اینصورت تایید نمی کنم.

ساخت موزیک ویدئوی حرفه ای (کلیک کنید)

پنجم اسفند: روز خودمون!

اگه ریاضی ۲ رو به زور پاس کردی،
اگه آخر هم نفهمیدی معادلات دیفرانسیل یعنی چی،
اگه سر امتحان آمار و احتمال به صد جور تقلب فکر کردی،
اگه شب امتحان ریاضی مهندسی اشکت دراومد،

احتمال زیاد رشته مهندسی خوندی... روزت مبارک!

حالا:

اگه سر کلاس ساختمان گسسته با بچه ها X O بازی می کردی،
اگه کل آزمایشگاه مدار الکتریکی رو از روی دست دخترها تقلب می کردی،
اگه سر امتحان هوش مصنوعی یه سوال بهت دادن با چهار ساعت وقت،
اگه مدارات VLSI رو یه بار افتادی، دفعۀ دوم هم با ۱۲ پاس کردی،

باید مهندسی کامپیوتر خونده باشی، پدرت هم دراومده! هم رشته هستیم، روزت بیشتر مبارک!

و:

اگه کلاً کلاس ها رو می پیچوندی و فعالیت های فوق برنامه ات بیشتر از درس خوندن بود،
اگه مدام توی کانون فیلم و سیمای دانشگاه ولو بودی،
اگه هر کی می خواست پیدات کنه باید میومد آمفی تئاتر شهید بهرامی،

مطمئناً دانشجوی علم و صنعت بودی و همکلاسی خودم... روزت خیلی بیشتر مبارک! 

... اکشن!

"نیمه شب در گورستان"

"بیمارستان روانی"

"شهر فرشتگان"

"عبور از سایه ها"

"یک درجۀ لعنتی"

این روزها دارم روی "جعبه" کار می کنم... امیدوارم به سرنوشت این پنج تا مبتلا نشه.

می خوام بسازمش!