پلان های روزانه
هر کسی بازیگر نقش اول زندگی خود است، من می خواهم زندگی را کارگردانی کنم
پلان های روزانه
هر کسی بازیگر نقش اول زندگی خود است، من می خواهم زندگی را کارگردانی کنم
دو تا سوغاتی از شمال!
جاتون خالی از یکشنبه رفتیم شمال و دیشب برگشتیم. روز اول هوا گرم بود، اما از روز دوم همچین بارونی شروع شد که سه شب پشت سر هم بارید و ما هم با دو تا پتو خوابیدیم!
شمال که همینجوری پر از سوژه اس، اما این دو تا دیگه آخرشن:
(خوبه حداقل هم جنس بازها به یه کم آزادی های اجتماعی رسیدن!)
اگه کسی موارد کاربرد اینا رو می دونه ما رو هم روشن کنه. خصوصا مورد دوم!
یک وب سایت فوق محرمانه
امروز یه سایت پیدا کردم که با وارد کردن نام و نام خانوادگی می تونین آدرس دقیق خودتون رو (تا حد شماره پلاک) توش پیدا کنین. می دونستم اطلاعات دقیق همه ما یه جایی ثبت می شه ولی نمی دونستم کجا، بالاخره امروز پیداش کردم.
کافیه روی لینک زیر کلیک کنین و بعد نام و نام خانوادگیتون رو وارد کنین. نتیجه حیرت آوره:
فیلم های به یادماندنی: Oldboy
"یک دانه شن باشی یا یک صخره، در هر حال در آب فرو خواهی رفت..."
خیلی وقت بود دنبال این فیلم می گشتم تا بالاخره دیشب اومد دستم. وقتی رسیدم خونه ساعت ۱:۳۰ شب بود ولی طاقت نیاوردم تا امروز صبر کنم!
Oldboy یکی از فیلم های خیلی خوب سینمای کره (۲۰۰۳، چان ووک پارک) هست که در حال حاضر روی سایت IMDB در فهرست ۲۵۰ فیلم برتر تاریخ سینما با امتیاز ۸.۳ رتبۀ ۱۱۱ رو داره.
"مردی در جوانی ربوده می شه و اون رو برای مدت ۱۵ سال در یک اتاق زندانی می کنن. بعد از ۱۵ سال، تنها ۵ روز فرصت داره تا بفهمه چه کسانی و به چه دلیل اون رو زندانی کردن و قصد داره از اونها به بدترین شکل ممکن انتقام بگیره..."
Oldboy در لایه های بیرونی یک داستان هیجان انگیز رو در ژانر تریلر روایت می کنه، اما در لایه های درونی دارای مفاهیم عمیقی است. عشق به ممنوع ترین شکل ممکن و تباه کردن زندگی چند نفر از روی نادانی و بی توجهی دو موضوعیه که در این فیلم بهش پرداخته می شه.
پایان فیلم به شدت تاثیرگذاره و بیننده رو وادار می کنه مجدداً از زاویۀ دیگه ای داستان رو بررسی کنه. موسیقی و فیلمبرداری Oldboy از بهترین و حرفه ای ترین کارهای سینمای آسیاست.
"یک دانه شن باشی یا یک صخره، در هر حال در آب فرو خواهی رفت..."
شاید همین جمله – که در فیلم بارها تکرار می شه – به بهترین شکل مفهوم کلی فیلم رو برسونه: اثر مدیوم بر شیء؛ اثر محیط بر انسان...
احضار (۱۳۷۹)
داستان از کجا اومد: یه خواب!
آیا این فیلمو از روی... : به خدا این فیلم ۲ سال قبل از The Others (دیگران) ساخته شد!
سخت ترین بخش کار: پیدا کردن ۴ تا بازیگر با چهره و تن صدای خاص
سخت ترین سکانس: تمام پلان های اون چهار نفر دور میز. نور پردازی با چراغ مطالعه و تصویربرداری زیر نور شمع واقعاً سخت بود.
بهترین بازی: احسان درگزی در نقش روح
مدت زمان فیلمبرداری: ۲ جلسۀ ۶ ساعتی
پلان مورد علاقه: نگاه پسربچه به شعلۀ لرزان شمع و سپس نگاه به پشت سر
تهیه کننده: اول قرار بود این فیلم به تهیه کنندگی "خانۀ سینماگران جوان" ساخته بشه، اما انقدر عوامل خودشون رو تحمیل کردن که از خیرش گذشتم! نهایتاً فیلم با هزینۀ ۳۰ هزار تومن (!) توسط سیمای دانشگاه علم و صنعت ساخته شد!
بدترین خاطره: جشنوارۀ انجمن سینمای جوان، لحظه ای که دبیر جشنواره بهم گفت "قرار بود جایزۀ اول رو به شما بدیم، اما یه فیلم از دفتر قم ارسال شده که نمی شه کاریش کرد! ایشالله دفعۀ بعد!"
یک اعتراف: در جلسۀ نمایش خصوصی فیلم، می خواستیم برای مهمون ها آب پرتقال درست کنیم ولی هیچ امکاناتی نداشتیم! همه چی رو ریختیم توی یه سطل، احسان درگزی آستینش رو زد بالا و تا آرنج رفت توش و اونو هم زد! خوب که قاطی شد، ریختیم توی لیوان های شیک یه بار مصرف دادیم شماها خوردین و کلی هم کیف کردین! تازه بعضی ها هم دوبار خوردن!
موسیقی متن تیتراژ آخر (2 مگابایت / mp3)
یادداشتی بر فیلم Chakushin Ari
هر سال تعدادی از فیلم های ترسناک ژاپنی در هالیوود بازسازی می شن که اغلب کپی های ضعیفی از فیلم اصلی هستن. اگر نسخۀ اصلی Ju-On (بازسازی شده به نام Grudge) رو دیده باشین متوجه تفاوت نسخۀ اصلی با نسخۀ آمریکایی خواهید شد.
فیلم های ترسناک ژاپنی بیشتر با نگاهی روانشناسانه ساخته می شن و منطق خوبی پشت حوادث ترسناک جا گرفته. در پایان فیلم، تمام حوادث توجیهی منطقی پیدا می کنن و هیچ سوالی بی پاسخ نمی مونه. اما آمریکایی ها بیشتر بر خلق وحشت تمرکز دارن و به ریشه های داستان بی توجه هستن (مثل فیلم های Ring و Dark Water).
فیلم Chakushin Ariکه با عنوان انگلیسی One Missed Call نمایش داده شده (محصول ۲۰۰۳) از نمونه های خوب سینمای وحشت ژاپن هست که فیلمنامۀ هوشمندانه ای داره و تنها در انتهای فیلم هست که گره حوادث ترسناک باز می شه.
"ماجرا با دریافت یک سری پیغام تلفنی شروع می شه، پیغام هایی از خود صاحب گوشی که گویی از آینده تماس گرفته و جزئیات نحوۀ کشته شدنش رو با صدایی وحشتزده بیان می کنه... بعد از مدت کوتاهی صاحب گوشی به همون شکل کشته می شه..."
این چند خط می تونه شروع بسیار خوبی برای یک فیلم ترسناک باشه و حسابی بیننده رو درگیر کنه. حالا اگه منطق قابل قبولی پشت این حوادث نباشه، پایان فیلم شکلی تصنعی به خودش می گیره و احساس می کنیم دو ساعت وقتمون تلف شده. اما در این فیلم به شکلی هنرمندانه ریشه های روانی بروز چنین حوادثی رو طراحی کردن:
"دختر نوجوانی که به شدت به خواهر خردسال ناتنی اش حسودی می کنه، می خواد با صدمه زدن به او و سپس کمک کردن بهش خودش رو بعنوان ناجی خواهر نشون بده تا توجه همه رو به خودش جلب کنه. اما با رسیدن مادر کمی زودتر از موعد، نقشه نیمه کاره می مونه و قضیه شکل دیگه ای به خودش می گیره. دختر نوجوان که به شدت ترسیده، دچار حملۀ آسم می شه اما مادر که از دستش عصبانیه اون رو به حال خودش رها می کنه... بعد از مدتی مادر می میره و خواهر کوچکتر رو به یتیم خانه می سپارن..."
اینکه چطور این پیش زمینه باعث بروز حوادث ترسناک بعدی می شه چیزیه که با دیدن فیلم بهش پی می بریم. Takashi Miike که از کارگردانان توانای سینمای ژاپن هست به خوبی از عهدۀ اینکار براومده و تونسته فیلم تاثیرگذاری رو تقدیم علاقمندان این ژانر بکنه.
نسخۀ آمریکایی این فیلم هم (با همین نام) ساخته شده که امسال به نمایش درمیاد ولی مطمئناً – مثل بقیۀ آثار بازسازی شده – به پای نسخۀ اصلی نمی رسه.
کانال های CineCinema
من هیچوقت خیلی به ماهواره و برنامه هاش علاقه ای نداشتم (به غیر از CNN البته!) ولی چند روز پیش یه سری کانال پیدا کردم که به نظرم جالب اومد. شاید این کانال ها سالها وجود داشتن و من هیچوقت متوجهشون نشده بودم!
چند روز پیش کنجکاو شدم که چطوری می شه رسیور رو upgrade کرد. رفتم توی گوگل و مدل رسیور (StarSat مدل SR-X50CU USB) رو بعلاوۀ کلمۀ upgrade وارد کردم. از همون صفحۀ اول نتایج، وارد این سایت شدم. فایل ارتقاء رو داونلود کردم و ریختم روی USB Flash و بعدش Flash Disk رو زدم به پورت USB روی رسیور.
بلافاصله یه پیغام اومد که "فایل ارتقاء روی دیسک شناخته شد، آیا می خواهید ارتقاء دهید؟". من OK رو زدم و بعد از چند ثانیه رسیور یکبار restart شد. بعدش دیدم خیلی از کانال های کددار باز شدن.
بعد از چند دقیقه بالا پایین کردن فهرست کانال ها، کانال های CineCinema توجهم رو جلب کرد.
CineCinema مجموعۀ هفت تا کاناله به نام های Primere، Frisson، Emotion، Famiz، Star، Classic و Culte که هر کدوم برنامه های خاصی رو پخش می کنن. مثلا Famiz فیلم های خانوادگی و Frisson اغلب فیلم های علمی/تخیلی و ترسناک نشون می ده.
خوبی این کانال ها اینه که فیلم ها رو بدون سانسور، بدون آگهی، بدون آرم و با زبان اصلی پخش می کنن! مهم تر از همه اینکه برنامۀ کامل این کانال ها رو می شه از روی وب سایت CineCinema (به شکل فایل pdf) داونلود کرد یا برنامه های تا یک ماه آینده رو چک کرد.
همه جور فیلمی می شه روی این کانال ها پیدا کرد، از فیلم های کلاسیک گرفته تا فیلم های سال ۲۰۰۷. روزهای دوشنبه هم کانال Frisson به سینمای آسیا اختصاص داده شده و فیلم های کره ای، ژاپنی و چینی پخش می کنه. فیلم های خوبی که کمتر جایی پیدا می شه.