X
تبلیغات
پیکوفایل
رایتل

پلان های روزانه

هر کسی بازیگر نقش اول زندگی خود است، من می خواهم زندگی را کارگردانی کنم

یادداشتی بر فیلم Life of Pi (آنگ لی – ۲۰۱۲)

تنها فیلم مهم به جا مونده از سال ۲۰۱۲ رو دیشب دیدم و باید بگم واقعاً لذت بردم. "زندگی پای" از فیلم هاییه که موفق شده با حفظ جذابیت روایی/بصری، از لحاظ مفهومی هم بسیار پربار باشه.

داستان فیلم دربارۀ پسر جوانیه که در یک حادثه دریایی خانواده اش رو از دست میده و بیش هشت ماه روی یک قایق زندگی میکنه، البته به همراه یک ببر بزرگ و وحشی!

وجود تصاویر زیبا و چشم نواز (به لطف جلوه های ویژۀ کامپیوتری)، موسیقی فوق العاده و تدوین عالی از ویژگی هاییه که در همون سکانس های ابتدایی توجه بیننده رو به خودش جلب می کنه. اما در ادامه، موقعیت های مختلف دشواری که برای پای بوجود میاد و باعث میشه با شرایط سخت دست و پنجه نرم کنه، به عنصر اصلی پیش برندۀ فیلم تبدیل میشه.

در همون سکانس ابتدایی فیلم، جایی که پای می خواد داستان عجیب نجات یافتنش از روی قایق رو برای نویسندۀ کانادایی تعریف کنه، میگه که "من داستانی دارم که باعث میشه شما به خدا اعتقاد پیدا کنین". تمام حوادثی که در مدت ۲۷۷ روز شناور بودن پای روی دریا بوقوع می پیونده اثباتیه بر همین جمله.

(اگر فیلم رو ندیدین و دوست ندارین که داستان لو بره، لطفاً پاراگراف آبی رنگ رو نخونین)

سر اینکه واقعاً چه اتفاقی برای پای افتاد و آیا پای به همراه یک ببر، گورخر، کفتار و اورانگوتان روی قایق بود یا اینکه این حیوانات نمادی هستند از آدم های اطرافش (ملوان، یک زن و آشپز بدجنس) چیزیه که شاید هر کس به شکلی که دوست داره برداشت کنه.

آیا واقعاً پای با چهار حیوان روی قایق تنها بود؟

به نظر من پای برای جبران شوک شدیدی که از دیدن صحنۀ غرق شدن کشتی (به همراه تمام عزیزانش) بهش وارد شده بود و برای تسکین غم و اندوه خودش، سایر آدم ها رو به شکل حیواناتی می دید و خودش رو به شکل اون ببر ناآرام و عصبانی.

در واقع هر حیوان، نمادی از خصایل اخلاقی اون شخص هستن؛ جسم خودش به شکل یک ببر و روحش به شکل ناظر کل ماجرا. بعد از تنها شدن، روح و جسم به هم کمک می کنن تا از پس مشکلات بربیان و نجات پیدا کنن.

اون جزیرۀ اسرارآمیز (که بوضوح به شکل بودای خوابیده اس) نمادیه از دین: به شما زندگی و امید میده، اما اگر بیش از حد بهش تکیه کنین وجودتون رو از بین میبره. جزیره در طول روز بخشنده و مهربانه اما در شب ترسناک و کشنده. به همین دلیل پای بعد از یک شب جزیره رو ترک می کنه... .

در مجموع این فیلم چیزیه که برای هر بیننده ای جذابیت های خودش رو داره. توصیه می کنم این فیلم رو فقط و فقط با کیفیت عالی تماشا کنین (نسخۀ اوریژینال – منو اصلی – به همراه پشت صحنه ها در حال حاضر به تهرون رسیده) و از دیدن نسخه های با کیفیت پایین تر به شدت خودداری نمایید! در پشت صحنه ها می تونین ببینین که برای خلق هر پلان چه زحمتی رو متحمل شدن و از چه افکت های خارق العاده ای استفاده کردن.

"زندگی پی" اسکار بهترین کارگردانی، موسیقی، فیلمبرداری و جلوه های ویژۀ امسال رو گرفت که در هر چهار رشته واقعاً هم استحقاقش رو داشت.

امتیاز: ۸.۵ از ۱۰

تاریخ ارسال: دوشنبه 14 اسفند 1391 ساعت 13:48 | نویسنده: حسام دهقانی | چاپ مطلب